İçeriğe atla
Hikâye arşivi
Samantha Lawrance portresi

Karakter hikâyesi

Samantha Lawrance

Mutfak, yaratıcılık ve gündelik hayat

Karakter dosyası

Karakter hikâyesi

Bir İsmin Ardındaki Hayat

Samantha Lawrance’ın hikâyesi, henüz birkaç aylık bir bebekken başladı. Kansas’ta bulunan bir bebek bakım merkezinin girişine bırakılmıştı. Yanında herhangi bir mektup, açıklama ya da geçmişine dair bir iz yoktu. Onu bulanların elinde yalnızca yakasına iliştirilmiş küçük bir not vardı: Samantha Lawrance.

Sabah saatlerinde merkezin çalışanlarından biri tarafından fark edildi. Durum hemen yetkililere bildirildi ve bebek koruma altına alındı. Kendisi için geçici bir dosya oluşturuldu ve üzerindeki isimle kayıtlara geçirildi. Doğum tarihini bilen kimse olmadığı için, bulunduğu gün doğum günü olarak kabul edildi. Böylece 28 Aralık 2004, Samantha’nın resmî doğum tarihi oldu.

Kahverengi saçları, kahverengi gözleri ve özellikle uzun, ince parmakları ilk dikkat çeken özellikleriydi. Ancak bunların dışında Samantha hakkında bilinen hiçbir şey yoktu. Kim olduğu, nereden geldiği ve neden oraya bırakıldığı yıllarca cevapsız kaldı. Samantha, hayatının ilk on yılını bebeklere ve küçük çocuklara yönelik yatılı bir bakım merkezinde geçirdi. Hatırlayabildiği ilk şeyler, aynı koridorlarda yankılanan çocuk sesleri, yemek saatlerini haber veren mutfak telaşı ve zamanla ailesi gibi gördüğü merkez çalışanlarının yüzleriydi. Burası onun için yalnızca kaldığı bir yer değildi. Bildiği hayatın tamamıydı.

Zamanla büyüdü, çevresini tanımaya ve insanlarla bağ kurmaya başladı. Kendine ait küçük alışkanlıkları, sevdiği insanlar ve güvende hissettiği köşeleri vardı. Ancak henüz alıştığı bu düzen, on yaşına geldiğinde değişmek zorunda kaldı.

On yaşına geldiğinde Samantha, O’Connell Children’s Shelter bünyesindeki Williams House’a yerleştirildi.

Bu değişiklik onun için hiç kolay olmadı. Hayatında ikinci kez terk edilmiş gibi hissetmişti. İlk on yılını geçirdiği bakım merkezinde kendisine ailesi kadar yakın olan insanlar vardı. Alıştığı yüzlere, çalışanlara ve küçük dünyasına veda etmek zorunda kalmıştı. Onunla birlikte Williams House’a taşınan başka çocukların da olması biraz olsun içini rahatlatıyordu. Yine de yeni bir yere alışmak ve yeniden bağ kurmak beklediğinden daha zordu. İlk zamanlarda diğer çocuklarla pek kaynaşamadı. Yaşadığı değişikliğin verdiği huzursuzluk, çevresine karşı mesafeli davranmasına neden olmuştu.

Ancak Williams House, Samantha için zamanla güzel bir başlangıca dönüştü. Kendini keşfettiği, ilgi alanlarını bulduğu ve kişiliğinin şekillendiği yerlerden biri oldu.

Bu süreçte hayatına Lauren girdi. Lauren resim yapmayı seven biriydi. Samantha’nın içine kapanık ve çevresine mesafeli hâlini fark etmişti. Onun ilgisini çekebilmek için sık sık Samantha’nın görebileceği yerlerde resimler yapmaya başladı. Bazen küçük çizimler bırakıyor, bazen de onun dikkatini çekecek şeyler çiziyordu.

Sonunda başardı.

Samantha önce merakla izlemeye, ardından kalemi eline almaya başladı. Resim yapmak zamanla onun için bir uğraştan çok daha fazlasına dönüştü. Kendini ifade edebildiği, düşüncelerini kâğıda dökebildiği bir alan bulmuştu. On sekiz yaşına kadar resim yapmaya devam etti.

Bir diğer tutkusu ise mutfaktı.

Williams House’un mutfağında vakit geçirmeyi çok severdi. Sürekli bir şeyleri merak eder, yemeklerin nasıl hazırlandığını izler ve fırsat buldukça mutfakta çalışanların yanına sokulurdu. Merkezde aşçı olarak çalışan Katy, Samantha’nın bu merakını fark etmişti. Ona karşı ayrı bir sempatisi vardı. Bazen diğer görevlilerden habersiz Samantha’yı mutfağa alır, birlikte kurabiyeler ve küçük atıştırmalıklar hazırlarlardı. Samantha’nın mutfakta oldukça becerikli bir eli vardı. Ancak her denemesi başarılı sayılmazdı. Özellikle tuzla arası hiçbir zaman iyi olmamıştı.

Bazen ortaya oldukça güzel şeyler çıkarırken bazen de ölçüyü kaçırıp bütün emeğini mahvedebiliyordu.

Yine de denemekten vazgeçmezdi.

Samantha’nın karakteri de bu yıllarda şekillendi. Lafını esirgemeyen, aklından geçeni çoğu zaman filtresiz söyleyen, hatta bazen kendi kendine sesli düşünen biriydi. Bir şeyi düşündüğünde yüzünden anlamak mümkündü. Fakat açık sözlü olması, kaba veya saygısız olduğu anlamına gelmezdi. Büyüklerine karşı saygısını korur, insanları kırmamaya dikkat ederdi. Bazen düşünmeden konuşsa bile kimsenin kalbini incitmek gibi bir niyeti olmazdı.

Williams House, Samantha’ya yalnızca bir çatı değil; dostluk, yetenek ve kendini keşfetme fırsatı da vermişti. 2022 yılının sonunda, on sekiz yaşına bastığında Samantha için yeni bir dönem başladı. Williams House'tan ayrılmak zorundaydı.

Bu kez ayrılan taraf kendisiydi. Fakat bu, vedalaşmayı kolaylaştırmadı.

Yıllarca aynı çatı altında yaşadığı insanları, kendisine emek veren görevlileri ve ailesi gibi benimsediği arkadaşlarını geride bırakmak onun için oldukça ağırdı. Bir zamanlar terk edilen çocuk, şimdi kendi hayatını kurabilmek için sevdiği insanlardan ayrılmak zorundaydı.

On sekiz yaşına gireceği gün yaklaşırken Williams House'taki görevlilerin desteğiyle nerede kalabileceğini ve nasıl geçineceğini araştırmaya başlamıştı. 28 Aralık 2022'de reşit olduktan sonra, yılın son günlerinde bu arayış sırasında Jacob Wiggins ile tanıştı. Wiggins Ranch’in sahibi olan Jacob, Samantha’nın durumunu öğrendikten sonra ona çiftlikte bir yer ve çalışma imkânı sundu.

Samantha için bu teklif yeni bir başlangıçtı.

2022'nin sonunda Wiggins Ranch'e geldiğinde çiftliğin nasıl bir hayat sunduğundan habersizdi. Ancak kısa sürede kendisini bu düzenin bir parçası hâline getirdi. Toprakla uğraşmaktan hayvanların bakımına, günlük çiftlik işlerinden mutfağa kadar elinden gelen her işi yapmaya başladı.

Başlangıçta yalnızca kalabileceği ve çalışabileceği bir yer olarak gördüğü çiftlik, zamanla onun için bir yuvaya dönüştü.

Çiftlikte yaşayan ve çalışan insanlarla güçlü bağlar kurdu. Kovboy kültürüne, country müziğe, çiftlik eğlencelerine ve o hayatın kendine has alışkanlıklarına alıştı. Yaklaşık üç-dört yıl içerisinde bu kültürü yalnızca öğrenmekle kalmadı, adeta benimsedi. Jacob ve Colt Wiggins’ten çok şey öğrendi. İnsanlara nasıl yaklaşması gerektiğini, iyi bir insan olmanın ne demek olduğunu, gerektiğinde kendini düşünmeyi ve bazen sevdiği insanlar için fedakârlık yapmayı öğrendi.

Samantha’nın hayatında ilk defa bir yere ait olduğunu hissettiği zamanlar da bu yıllardı.

Resim yapmaya eskisi kadar vakit ayırmıyordu. Çiftliğin işleri, günlük sorumlulukları ve sosyal hayatı derken kalemini biraz daha az eline almaya başlamıştı. Ancak yeteneği hiçbir zaman kaybolmadı.

2023'te ahırın bir çizimini gösterdiğinde Wyatt önce resimdeki kırık çiti fark edip ne zamandır öyle olduğunu sordu. Samantha resimle iş listesini karıştırdığını söyleyince kısa bir kahkaha atıp çizime yeniden baktı. Onu bazen yorucu buluyordu; Wyatt güzel bir akşamın ortasında bile yapılacak işi görebiliyordu. Yine de söylediğine alınmadan gülebilmesi hoşuna gitmişti.

Samantha'nın zamanla en yakın arkadaşı hâline gelen Sylvia Collins, ondan önce, 2021'den beri Wiggins Ranch'te çalışıyordu. Samantha 2022'nin sonunda çiftliğe geldiğinde Sylvia ona depoları, mutfağı ve günlük düzeni gösterdi. Başlangıçta yalnızca aynı yerde çalışan iki genç kadındılar. Sonra birlikte nöbetleşe mutfak hazırladıkları, yorulduklarında avluda oturdukları, Samantha'nın çizimlerini Sylvia'ya gösterdiği ve birbirlerinin kaygılarını dinledikleri yıllar geçti. Samantha'nın doğrudan konuşması ile Sylvia'nın sakin ve ölçülü tavrı birbirlerini tamamladı. Sylvia, Samantha için güvenebildiği bir sırdaş; Samantha ise Sylvia için yanında kendisi gibi davranabildiği yakın bir dost oldu. Kardeş değillerdi, birbirlerini çiftlikte geçen zaman yakınlaştırmıştı.

2023 boyunca işten sonra birlikte geçirdikleri akşamlar, dostluklarının daha hafif tarafını da ortaya çıkardı. Sylvia'nın ikinci el dükkânlarında dikkatini çeken eşyaları konuşuyor, Samantha'nın çizimlerine bakıyor, bazen mutfakta başarısız bir denemeyi kurtarmaya çalışırken gülmekten işi bırakıyorlardı. Sylvia, bir çizime bakıp yalnızca güzel olduğunu söylemezdi; Samantha'nın seçtiği bir ayrıntıyı sorardı. Samantha bunu severdi. Arkadaşının sessizliği, anlattıklarına ilgisiz kaldığı anlamına gelmiyordu.

Samantha Amerikan futbolunu takip ediyor, NFL'de Kansas City Chiefs'i tutuyordu. Çiftlikteki maç akşamlarında lafını sakınmayan tarafı daha çok ortaya çıkardı; sevmediği bir oyun tercihine itiraz etmek için masadaki en yüksek sesin susmasını beklemezdi. Sylvia'yla yan yana oturup maçı yorumlamayı severdi. Atıştırmalık hazırlamış olsa bile bütün akşam mutfakta kalmaz, başlama saatinden önce yerini alırdı. Chiefs'in bir sonraki hücumu, ikisinin iş ve gelecek kaygılarından başka konuşabildiği sıradan konulardan biriydi.

2024'te bir akşam ortak bir geziye neden gelmediği sorulduğunda Sylvia adına cevap vermesi, aralarında küçük ama önemli bir tartışmaya yol açtı. Samantha onun yorulduğunu düşünmüş, sorularla uğraşmasını istememişti. Sylvia ise parasını başka bir ihtiyaca ayırdığı için gitmemişti ve sebebini herkesle paylaşmaya hazır değildi. Daha sonra Samantha'ya kendi cevabını vermek istediğini söyledi. Samantha önce iyi niyetinin yanlış anlaşıldığını düşündü; ardından yardım etmeye çalışırken arkadaşının konuşma hakkını elinden almış olabileceğini kabul etti. Sonraki zamanlarda Sylvia sustuğunda hemen onun adına konuşmak yerine ne istediğini sormaya daha çok dikkat etti. Bu, hiç anlaşmazlık yaşamayacakları anlamına gelmedi; birbirlerine kızıp sonra meseleyi konuşabileceklerini öğrenmelerini sağladı.

Çiftlikteki diğer insanlarla da zamanla tanıştı. Özellikle Colt'un yorucu çalışma temposunu, Travis'in yol hikâyelerini ve Jacob'ın sert ama zaman zaman koruyucu tavrını yakından gözlemledi. Matthias'la karşılaşmaları ise işlerin kesiştiği sıradan çiftlik günlerinin parçasıydı; Samantha kendi hayatını mutfak, hayvan bakımı, resim ve Sylvia'yla kurduğu dostluk çevresinde sürdürüyordu.

Fakat hayat, Samantha’nın alıştığı düzeni bir kez daha değiştirmeye hazırlanıyordu. Yıllar içerisinde Jacob Wiggins yaşlanmaya başlamıştı. Samantha’nın ona karşı ayrı bir sevgisi ve bağlılığı vardı. Jacob’ın bazen huysuzlaşan, her şeye söylenen ve giderek daha memnuniyetsiz hâle gelen tavırlarına çoğu zaman katlanırdı. Onun nazını çekmek Samantha için alışılmış bir şeydi.

Ancak çiftliğin içinde fark edilmesi zor bazı değişiklikler yaşanmaya başlamıştı.

Başlangıçta her şey eskisi gibiydi. Hayvanlar besleniyor, araçlar çalışıyor, çalışanlar her sabah aynı saatlerde işlerinin başına geçiyordu. Günlük düzen devam ediyordu. Fakat zamanla küçük aksaklıklar ortaya çıktı.

Bazı ekipmanların yenilenmesi ertelendi. At yemi siparişlerinde daha dikkatli davranılmaya başlandı. Çiftliğin giderleri konusunda daha fazla hesap yapılması gerekiyordu.

Wiggins Ranch’in mali durumu giderek kötüleşiyordu.

Bu durumun farkına ilk varanlardan biri Wyatt Wiggins oldu. Çiftliğin geleceği konusunda endişelenmeye başlamıştı. Diğerleri günlük işlerine devam ederken Wyatt, yaşananların sıradan aksaklıklardan ibaret olmadığını anlamıştı.

Çiftliğin zorlaşan günlerinde Samantha, mutfak masasında artan hesapları ve insanların yüzündeki yorgunluğu görüyordu. Dertleri çözecek para veya karar yetkisi yoktu. Yine de Sylvia'yla birlikte yemek saatlerini aksatmamaya, çalışanların günlük işlerine küçük yardımlarla destek olmaya çalıştı. Herkes gibi o da sorunların ne kadar derin olduğunu bilmiyordu.

2026'nın başından itibaren çiftliğin mali sıkıntıları günlük hayatta görünür olmaya başladı; arazilerin ve ticari varlıkların elden çıkarılması ise yılın ilerleyen aylarında ağırlaştı. Çiftliğin geleceği giderek belirsizleşirken yıllardır sürdürülen çalışma düzenini korumak da zorlaşıyordu.

2026 Ağustos ayının son haftasında Wyatt, çiftliğin mali sıkıntılarına çözüm bulmak ve yeni finansman imkânları aramak amacıyla diğerlerinden önce Los Santos’a gitti. Başlangıçta bu gidiş, çiftliğin geleceği için bir umut olarak görülüyordu. Ancak aradan zaman geçmesine rağmen Wyatt’tan haber alınamamaya başlandı. Telefonlarına ulaşılamıyor, kendisiyle iletişim kurulamıyordu. Bir süre sonra nerede olduğu ve ne yaptığı konusunda kimsenin kesin bir bilgisi kalmadı.

Wyatt’ın ortadan kaybolması, zaten zor durumda olan çiftlikteki belirsizliği daha da artırdı.

Kansas’ta ise borçlar birikiyor, kaybedilen araziler ve varlıklar nedeniyle eski düzeni sürdürmek giderek imkânsız hâle geliyordu. Ekim 2026'nın ilk günlerinde Jacob 'Jake' Wiggins, Kansas'taki ticari faaliyetleri durdurma kararı aldı. Böylece yıllardır ayakta duran Wiggins Ranch’in işletme düzeni sona erdi. Colt, Cassidy ve Russell ise Jacob'la birlikte yaklaşık bir ay daha tarihî ana evde kaldı; sonra Jacob'ın Wyatt'ı bulmalarını istemesiyle Los Santos'a yöneldiler. Çiftliğin diğer çalışanları ise kendi gelecekleri için farklı kararlar almak zorundaydı. Herkesin aynı yere gitmesi ya da aynı anda yola çıkması gerekmiyordu.

Samantha içinse bu, hayatında daha önce yaşadığı bir acının yeniden karşısına çıkması demekti.

Bir zamanlar bebekken bırakıldığı merkezden ayrılmış, ardından Williams House’ta ailesi gibi gördüğü insanlara veda etmişti. Şimdi ise yıllarını verdiği, hayatını kurduğu ve kendisini ilk kez bir yere ait hissettiği çiftliği kaybediyordu.

Wiggins Ranch’in her köşesinde bir anısı vardı. Çalıştığı mutfak, hayvanlarla ilgilendiği alanlar, sabahları işe başladığı yollar, arkadaşlarıyla geçirdiği akşamlar… Hepsi geride kalıyordu.

Üstelik Jacob ile yaşamak ve onun giderek zorlaşan tavırlarına katlanmak da Samantha için her geçen gün daha güç hâle geliyordu. Bir zamanlar kendisine kapılarını açan adama duyduğu sevgi ve minnet hâlâ vardı. Ancak değişen şartlar, aralarındaki ilişkiyi de yıpratmıştı.

Sonunda Samantha, çiftlikten ayrılmaya karar verdi. Kansas'tan ayrılırken en yakın arkadaşı Sylvia Collins ve çiftliğin çalışanlarından Travis Morgan da ona eşlik etti.

Ancak üçü için de Los Santos’a gitmek hemen gerçekleşecek bir karar değildi. Önce Montana’ya geçmeye karar verdiler. Burada bir süre kalıp geçici işlerde çalışarak para biriktirmeyi ve sonraki hayatları için kendilerine bir başlangıç hazırlamayı planladılar.

Montana'da üç haftadan kısa süren bu dönemde farklı geçici işlerde çalıştılar. Bir yandan günlük ihtiyaçlarını karşılamaya, diğer yandan Los Santos'a gidebilmek için az da olsa para biriktirmeye uğraştılar. Wiggins Ranch'teki alışılmış düzenin yerini artık belirsizlik, kısa süreli işler ve yeni bir hayat kurma çabası almıştı.

Bu günlerde Sylvia, çalışma saatleri ve ödeme zamanı açıklığa kavuşmayan bir işi kabul etmedi. Akşam bunu anlattığında kararından bütünüyle emin değildi; o gün kazanç elde edememiş olmak canını sıkmıştı. Samantha, arkadaşının her talebe yetişmeye çalışan hâlini tanıyordu. Onun adına hemen bir cevap vermek yerine neden vazgeçtiğini dinledi. Birlikte kalmak, aynı işi kabul etmek ya da her kararlarını birbirlerine onaylatmak zorunda oldukları anlamına gelmiyordu. Ortak giderleri konuşurken de herkes kendi imkânını ve fikrini söyledi.

Birkaç haftalık hazırlıkların ardından Los Santos'a doğru yola çıktılar. Çiftliğin kapanışının üzerinden yaklaşık bir ay bile geçmemişti. Los Santos, Samantha'nın hayatında yeni bir sayfa açıyordu. Fakat bu kez yeni bir başlangıç fikri onu eskisi kadar heyecanlandırmıyordu.

Geride bıraktığı yerlerde çok fazla insan, çok fazla anı ve yarım kalmış hikâye vardı. Bir zamanlar kendisini güvende hissettiği her yer, bir şekilde elinden alınmıştı. İnsanlara bağlanmanın, bir yere ait hissetmenin ve bir hayat kurmanın sonunda vedayla sonuçlanabileceğini defalarca deneyimlemişti.

Bu yüzden artık insanlara eskisi kadar kolay yaklaşmıyordu. Yeni tanıştığı kişilere karşı mesafeli davranıyor, hemen güvenmekten kaçınıyor ve hayatına aldığı insanlarla arasında görünmez bir sınır bırakıyordu.

Aslında Samantha hâlâ aynı Samantha’ydı. Düşündüğünü söyleyen, mutfakta vakit geçirmekten hoşlanan, country müzik duyduğunda kendini tutamayan ve küçük şeylerden keyif alabilen o kız hâlâ içindeydi.

Yalnızca artık bir yere ait olma konusunda eskisi kadar cesur değildi.

Los Santos’a gelirken büyük hayalleri, beklentileri ya da gerçekleştirmek istediği özel planları yoktu. Sylvia ve Travis’in yanında olması onun için yeterliydi.

Şimdilik tek istediği, geçmişte bıraktığı hayatın ardından kendisine yeni bir düzen kurabilmekti.

Belki bir gün yeniden bir yere evim diyebilecekti. Belki yeniden insanlara güvenebilecekti.

Ama Samantha henüz buna hazır değildi.